Coaching in Organisaties
Nieuwsbrief september 2009
| Nieuwsbrief september 2009 |
|
|
|
Wandelend door bos en duinen van Castricum, geniet ik van de herfstzon, die zich steeds sterker laat voelen, de nazomer laat zich voelen. Het zonlicht speelt met de takken, het lichtkleurende blad, takken strekken zich al kronkelend uit naar het licht en volgen wind en lichtspel. Tussenruimte, ademruimte. Ademruimte en wandeltijd tijdens deze eerste werkweken na een hete zomer met een wandeling in Noordwest Spanje, deels stukken van de pelgrimsroute lopend en eindigend in Santiago de Compostela. Santiago de Compostela, het kloppend hart van bergen, heuvels, droogte in Noordwest Spanje. En als je de extra route doet, ook nog via de ruige kusten met de Coasta de la Muerte. Mensen komen vanuit verschillende windstreken, via verschillende routes, met verschillende beweegredenen, fietsend en wandelend aan in deze stad: op het plein van de kathedraal; het eindpunt en beginpunt van een zich steeds vernieuwende ontwikkeling. De kathedraal is overweldigend, het moment van aankomst ook. Uitputting maar vooral tevredenheid. De pelgrimsroute, een ontwikkelingsspiraal van begin naar eind naar een volgend beginpunt. In beweging, groeien, ontwikkelen, loslaten en laten ontkiemen van wat is, vanuit je essentie, van binnenuit. Wat heeft het me gegeven en vooral hoe goed is het om ademruimte te nemen en gewaar te worden. Wandelen, afzien, hitte, de ene voet na de andere zetten, het zweet, de zon, de schaduw, de smaak van water, de waterbron, de top, het uitzicht en verder: stap voor stap. En dan de plek voor de nacht, het hemelse spaanse eten met wijn, het gesprek in het spaans, mijn spaanse hart dat klopt. De cultuur en de natuur hier laven mij als mens, als vrouw, als moeder, als coach. Een gemeenschap ervaren en autonomie voor je eigen pad; jezelf gidsen. Een route om al wandelend stil te staan bij wat er is in het hier en nu. Wandelen, stil staan, wandelen, het pad volgen … zijn, gewaar zijn … bv. een pijnlijke rug, oude klachten van mijn hernia. Aandacht en zorg en doorgaan. Maar ook pauzes nemen als het lichaam signalen geeft. Luisteren naar je lijf, luisteren naar jezelf. Dag twaalf sta ik op zonder pijn, het is gelukt om liefdevol, en met aandacht te wandelen, ook met rugpijn. Tijd om stil te zijn, tijd om niets te moeten maar te mogen. De eenvoud van elke dag, van de voorbereiding van iedere wandeling: rugzak, lunch, voldoende water, overnachting, de route onderzoeken en dan van start: aandacht voor wat is in het hier en nu. Wegdromen, lopen, kijken, het speelse kind, er moet even niets. Ik mag mijn pad vervolgen, in het eigen tempo en afgestemd op de eigen energie. Je groet je mede pelgrims en wenst elkaar een goede reis; je glimlacht, de ander lacht. Tijdens deze pelgrimsroute kom ik meerdere keren een steen tegen in de vorm van een hart. De eerste keren wil ik de steen vasthouden, maar ik kijk en voel en vervolg mijn weg. Het hart is ook een ander gegund. Een hart, het staat voor de liefdevolle ontmoeting met de ander en met mezelf. Of moet ik het omkeren? Liefdevolle ontmoeting met mijzelf en met de ander? Ik vervolg mijn route, accepteer wat is. Afpellen van de laagjes van de buitenkant, van moeten, van sterk zijn en dan steeds weer de tussenruimte om naar binnen te gaan, te verkennen en stapje voor stapje meer mezelf te mogen zijn, verbinding te maken met mijn echte kwaliteiten, met mijn creativiteit, met mijn lach, met mijn verlangen naar stilte … de tonen van de stilte … de weerklank in en van mijzelf. De glimlach … de ontspanning … ruimte innemen …. Ook de coaching is een moment van tussenruimte voor de klant, van wezenlijke ontmoeting met jezelf. Sterk en kwetsbaar. Wat is je perspectief? Wat is je angst? Wat beweegt je? Wat blokkeert je? Wat moet je allemaal? Hoe vaak vaar je op je automatische piloot? Wat is je verlangen, je kracht? Wat als je verbinding maakt met je verbindende kracht, je creativiteit in productiviteit? Tijd om te reflecteren, terugkoppeling uit de realiteit en verbeteren. Verbinding van binnenuit. Alert op signalen. Bewust keuzes maken, maakt je efficienter, beter afgestemd op je energie, op wat kan en op wat niet kan, op prioriteiten maken. Werkend aan je perspectief in je professionele en persoonlijke loopbaan binnen de context van de gewenste resultaten voor je organisatie en markt. Werkend aan datgene wat echt telt, afgestemd op de koers in je organisatie, op de kwaliteiten van je collega’s en het management, gericht op kwaliteit en de klant. Ik nodig je uit, dit jaar weer eens tijd voor jezelf of voor je team te nemen, bv. de Mindfulness en coaching (individueel of in een groep) een wandeling in de natuur, coachend onderzoekend, aandacht voor je vragen, voor je mogelijke blokkades, verbinding maken met je verlangen … Resultaten bereiken die passen bij jou. Kwaliteit en klant, markt, creativiteit in werkvormen, in samenwerking, in persoonlijk leiderschap. De Leergang Coachend Leidinggeven, resultaat gericht werken en persoonlijk leiderschap. Proef en neem mee wat je nodig hebt. Laat ballast achter je, op weg naar wat voor jou en je omgeving telt, ik nodig je uit … en reis graag een stukje met je op!! Ik wens je een heel goed najaar 2009! Dat je als professional mag werken en leven vanuit je hart, vanuit je creativiteit en productiviteit. De seizoenen respecterend, dingen loslaten, opdrachten realiseren, nieuwe diensten ontwikkelen, markt en klantgericht. Verbinding met wat is van binnenuit! Groet vanaf zee, duinen met kleurende bossen, een voedende natuur.
|



“Het kloppend hart” Santiago de Compostela